Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w Podgłębokiem

ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO 2008-2009



CO NOWEGO W MOW?


Zaczęły się wakacje, dziewczęta wyjechały do domów. Pozostała nieliczna grupa, która już niebawem będzie odpoczywała na Mazurach, uczestnicząc w obozie żeglarskim. W MOW zapanuje cisza. To dobre dla wszystkich. Trzeba od siebie odpocząć i "naładować akumulatory", na nowy rok szkolny.

Ten miniony był bardzo owocny, szczególnie w działania twórcze. Nasze dziewczęta wyjeżdżały na kiermasze rękodzielnicze (haft, malowanki na szkle, decupage itp.) Grupa teatralna "Bez Nazwy" prowadzona przez piszącego te słowa, uczestniczyła w XVIII Ogólnopolskich Spotkaniach Małych Form Teatralnych w Warszawie. Wróciliśmy z tarczą, przywożąc dyplomy, nagrody rzeczowe i niezapomniane wrażenia (wizyta w Teatrze Dramatycznym - spektakl "Pipi Pończoszanka", a potem spotkanie z aktorami, wspólne zdjęcia, autografy). W tym samym czasie nasze dziewczęta wywalczyły III miejsce zespołowo w Ogólnopolskich Zawodach Tenisa Stołowego w Radzionkowie. Byliśmy też w Chodliku, aby zobaczyć zmagania rycerzy, nauczyć się wyrabiać papier czerpany i doświadczyć nowych wrażeń.

Czerwiec to czas na poprawę ocen i przygotowanie przez grupy kończące pobyt w placówce spektaklu, który zapadnie w pamięć na długi czas zaproszonym gościom i społeczności. W tym roku wybór padł na "Dziady", ale nie te Mickiewiczowskie. Spektakl wystawiany w ostatni dzień roku szkolnego wywołał duże emocje. Nie mniejsze owacje towarzyszyły spektaklowi "Strach Czerwonego Kapturka", w męskiej obsadzie, dzień wcześniej. Zespół stanowili pracownicy pedagogiczni ośrodka. Było to pokłosie warsztatów teatralnych prowadzonych przez piszącego, w miesiącu maju i czerwcu. W/w zespół "Mężczyźni Okrutnie Występni", wystąpił też podczas "Wyżyny Teatralnej" w Kopinie, reprezentując Placówkę (zainteresowanych "Wyżyną Teatralną" odsyłam do internetu). Dodam tylko, że spektakl wzbudził duże zainteresowanie publiczności i władz gminy. Do zobaczenia. Po wakacjach czekają nas nowe wyzwania.


Wychowawca-instruktor teatralny

XV EDYCJA SPRZĄTANIA ŚWIATA


19-21 września 2008 r.


Tegoroczna akcja sprzątania świata przebiegała pod hasłem "ZIEMIA W TWOICH RĘKACH". W Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Podgłębokiem wychowanki zbierały śmieci nad pobliskim jeziorem, wykonywały prace porządkowe w rejonach zewnętrznych Ośrodka, zgodnie z ustalonym przydziałem grupowym i piętrowym. W sali 36 zorganizowana została wystawa kronik z poprzednich edycji Alertu Ekologiczno - Zdrowotnego. Na zakończenie odbył się konkurs plastyczny pod hasłem tegorocznej edycji "ZIEMIA W TWOICH RĘKACH". Prace można było wykonywać dowolną techniką plastyczną. Autorki najlepszych prac otrzymały nagrody.

 

"RAZEM BEZPIECZNIEJ"
W POWIECIE ŁĘCZYŃSKIM


Do końca 2008 roku w naszym powiecie, Wydział Zarządzania Kryzysowego, Spraw Obronnych i Obywatelskich Starostwa Powiatowego w Łęcznej wdraża projekt "Wyścig z czasem". Jest to efekt otrzymania z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji kwoty 70 000,00 zł., w ramach Rządowego Programu Ograniczania Przestępczości i Aspołecznych Zachowań "Razem Bezpieczniej".

Konkretnym efektem projektu jest zakup fantomów reanimacyjnych, które otrzymają szkoły prowadzone przez powiat Łęczyński. Zakupione będą również opaski i gadżety odblaskowe, dla pieszych uczestników ruchu, dzięki którym będą oni bardziej widoczni na drodze po zmroku, przez co zwiększy się ich bezpieczeństwo.

W starostwie odbyło się szkolenie nauczycieli ze szkół, które otrzymają fantomy, to oni będą prowadzić zajęcia wśród uczniów z pierwszej przedmedycznej pomocy. W dalszej realizacji projektu w szkołach odbędą się spotkania z policjantami, podczas nich młodzież zostanie zapoznana z zasadami i przepisami bezpiecznego poruszania się po drogach oraz z następstwami wynikającymi z wykroczeń przez uczestników ruchu drogowego. Przed uczestnikami projektu także warsztaty psychologiczne dotyczące kształtowania partnerskich postaw wobec innych uczestników ruchu.

Zobacz zasady niesienia pomocy poszkodowanym.

DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ


Dzień Edukacji Narodowej, corocznie świętowany w rocznicę utworzenia w 1773 roku Komisji Edukacji Narodowej, jest świętem wszystkich pracowników oświaty, choć potocznie nazywany jest Dniem Nauczyciela.

Tradycyjnie już, uczennice MOW włączyły się w zorganizowanie uroczystości dla wszystkich pracowników Ośrodka. Specjalnie z okazji ich święta przygotowały pod okiem pani Agnieszki montaż słowno-muzyczny. Były przemówienia, wiersze, życzenia. W uroczystości wzięli udział wszyscy pracownicy MOW, emerytowani wychowawcy i nauczyciele a także cała społeczność Ośrodka. Pani dyrektor złożyła pedagogom oraz pracownikom administracji i obsługi życzenia zdrowia i wytrwałości w pracy.

27 ROCZNICA WPROWADZENIA STANU WOJENNEGO


12.12.2008 r. odbył się w MOW uroczysty apel
z okazji 27 rocznicy wprowadzenia stanu wojennego


"Ojczyzna nasza znalazła się nad przepaścią"


Tymi słowami 13 grudnia 1981 roku w niedzielę o godzinie 600 gen. Wojciech Jaruzelski oznajmił w przemówieniu, które było transmitowane przez radio i telewizję, że został wprowadzony stan wojenny.

Masowe aresztowania działaczy opozycyjnych rozpoczęto w nocy z 12 na 13 grudnia. Członków Komisji Krajowej zatrzymano w hotelu, w którym nocowali. W celu zdezorganizowania działań opozycji wyłączono łączność telefoniczną. We wszystkich regionach Polski, zgodnie z wcześniej ustalonymi listami, internowano działaczy "Solidarności", członków opozycji oraz działaczy PZPR m.in. Edwarda Gierka i Piotra Jaroszewicza. Tych ostatnich aresztowano w celach propagandowych.

Przepisy stanu wojennego pozbawiły społeczeństwo większości praw obywatelskich:

  • Ograniczono swobodę poruszania się.

  • Zakazano organizowania zgromadzeń i strajków oraz rozpowszechniania jakichkolwiek wydawnictw.

  • Telewizja i radio nadawały jeden program, a spikerzy telewizyjni występowali w mundurach wojskowych.

  • Zawieszono działalność "Solidarności", innych związków zawodowych oraz organizacji społecznych.

  • Przerwano nauczanie w szkołach i na uczelniach wyższych.

  • Wprowadzono ścisłą cenzurę korespondencji

  • Wprowadzono godzinę milicyjną pomiędzy 22 a 6 rano.

  • Zmilitaryzowano zakłady pracy

  • Wprowadzono obowiązek pracy.

  • Na ulicach i drogach pojawiły się odziały wojska i milicji.

WRON działała przy pomocy komisarzy wojskowych i terenowych wojskowych grup operacyjnych. Szacuje się, że władze użyły do wprowadzenia stanu wojennego od 300 do 500 tys. ludzi. Według oficjalnych źródeł do stycznia 1982 r. internowano 5,9 tys., a ogółem w czasie stanu wojennego około 10 tys. osób. Za "przestępstwa antypaństwowe" skazano około 2,5 tys. osób. Rada Państwa 31 XII 1982 r. zawiesiła obowiązywanie stanu wojennego, a 22 VII 1983 r. zniosła go.

Konsekwencjami nocy z 12 na 13 grudnia był wybuch oporu społecznego wobec władzy. Rozpoczęły się akcje strajkowe na terenach kopalń ("Wujek", "Piast"), hut, stoczni i portów. W przypadku kopalni "Wujek" zginęło 9 górników, którzy tego dnia strajkowali (większość z nich nie skończyła jeszcze 30 lat). W czasie manifestacji 1 i 3 majowych również padły liczne ofiary.

 

Wojsko na ulicach.


Brak towarów w sklepach.

WALENTYNKI

 

18.02.2009 r. - w dniu dzisiejszym z okazji obchodzonych 14 lutego Walentynek, w naszej szkole zorganizowano uroczystość pt. „Warto kochać”. Organizatorami apelu były uczennice klasy III A oraz ich wychowawczynie p. Alicja Pisarczyk i p. Grażyna Podleśna. W uroczystości wykorzystano utwory Karlosa Santany oraz prezentację multimedialną pod tym samym tytułem, co apel autorstwa p. A. Pisarczyk. W obsłudze multimedialnej pomagał p. I. Czmuda.

Na zakończenie uroczystości wszystkie dziewczęta zaśpiewały piękną piosenkę zespołu „Blue Cafe”. Ogłoszono również literacki konkurs na opowiadanie o miłości.

 

Pobierz walentynkową prezentację

 

 

 

 

 

 

 

 


21 kwietnia 2009 r. obchodziliśmy Światowy Dzień Ziemi, którego celem jest ukazanie młodym ludziom, jak ważna jest ochrona środowiska. Tegorocznym hasłem przewodnim jest ochrona wody. Uczennice z klasy II b gimnazjum, pod kierunkiem wychowawcy – pana Mieczysława Jarosińskiego, przygotowały inscenizację. W ten sposób chciały wyrazić protest przeciwko dalszemu niszczeniu otaczającego nas środowiska. W tym dniu ludzie całego świata powinni zastanowić się, jakich spustoszeń na swojej planecie dokonał człowiek, jakie są skutki i jak to można zmienić. Tego dnia każdy z nas powinien pomyśleć, co może zrobić w swoim najbliższym środowisku, aby ulżyć Ziemi i zaprzyjaźnić się z nią.

 

 

ZOBACZYĆ LWÓW... I...



Zobacz galerię z I wyjazdu

Zobacz galerię z II wyjazdu

W dniach 25 i 26.04.2009 r., grupa pracowników MOW Podgłębokie, gościła na Ukrainie a konkretnie w: Żółkwi i we Lwowie. Wycieczka sentymentalna. Dla niektórych z nas był to pierwszy raz, dla innych już któryś z kolei. Piękna pogoda, odpowiedni pilot i kierowca, przewodnik z pasją, otwarci uczestnicy - to przepis na bardzo dobrą atmosferę, klimat i nastrój. Podczas tych minionych dwóch dni przeżyliśmy chwile: uniesień i wzruszeń, zwiedzając miasto założone przez Hetmana Wielkiego Koronnego - J. Żółkiewskiego. Czas i "poprzednia władza” zrobiły wiele by skłócić ze sobą tych wszystkich, którzy żyli tu kiedyś. Obecnie w Żółkwi mieszka około 200 Polaków, a pozostałą ludność 11 i pół tysiąca, stanowią społeczności: ukraińska i rosyjska. Sobotnie popołudnie należało już do Lwowa. Na początku rozlokowanie w hotelu i obiad, potem wieczór w operze. Piękny, zabytkowy gmach, pamiętający zamierzchłe lata świetności tych, którzy tu przebywali .Organizatorzy zafundowali nam "Toscę”: świetne głosy, wspaniała muzyka na żywo grana przez filharmoników lwowskich. Po tak wielkiej dawce "piękna”, spacer po mieście. Ciepły wieczór, podziwiamy Starówkę Lwowską: cukiernie, kafejki, restauracje - wcześniej wskazane przez przewodnika. Czas mija bardzo szybko. Pora jechać do hotelu. Jutro czeka nas niedziela pełna wrażeń. W niedzielę już po dziewiątej jesteśmy na Cmentarzu Łyczakowskim i Cmentarzu Orląt Lwowskich. Wielka zaduma, czas refleksji, wyciszenia. Historia miłości do Ojczyzny wypisana mogiłami Powstańców Styczniowych i Obrońców Lwowa. Następnie jedziemy na ruiny zamczyska - jest to też najwyższy punkt widokowy. Wrażenie odlotowe: piękna bezchmurna pogoda, słońce, przejrzyste powietrze i panorama miasta, która zapiera dech w piersiach. Naszym oczom ukazuje się Lwów w całej okazałości i przyległe do niego wzgórza. Nie silę się nawet tego opisywać - tam trzeba być i to zobaczyć na własne oczy. Zbliża się trzynasta. Jedziemy do kościoła Katedry Rzymsko-Katolickiej na Mszę Świętą. Piękny, ogromny monumentalny budynek, przypominający lata świetności. Podobnie pięknie prezentuje się wnętrze Katedry. Po mszy - zasłużony obiad, następnie chwila relaksu, sesja zdjęciowa z atrakcją Lwowa - postać odlana z brązu pana Masocha. Bardzo intrygująca jest kieszeń spodni w/w pana, szczególnie dla pań, ale panowie też mogą się podbudować- tego trzeba doświadczyć osobiście. Nasza grupa stworzyła tam mały heppening, nagrodzony brawami przez mieszkańców. Ale dość przechwalania się. Następne godziny mijają nam na zwiedzaniu kościołów, cerkwi różnych obrządków. Piękno, przepych a innym razem prostota, zauroczenie, podziw nad wielkim artyzmem architektów, malarzy, rzeźbiarzy, mających udział w powstaniu tych świątyń. Nasuwa się jedna, nieodparta myśl- wiara w Boga inspiruje do tworzenia piękna. Ludzie sztuki są w stanie stworzyć "dzieła”, które przez setki lat cieszą serca, oczy, duszę i rozum następnych pokoleń. Pora odjeżdżać. Do zobaczenia. Niedługo przyjedzie tu następna grupa naszych koleżanek i kolegów. My przetarliśmy tylko szlak. Wielkie słowa podzięki dla organizatorów wycieczki w osobie inicjatorki - koleżanki Doroty, pilota - Janusza i kierowcy - pana Rysia oraz szczególne podziękowania przewodnikowi Jarkowi, który barwnie przybliżał nam dzieje i historię miasta. Na koniec dziękuję wszystkim uczestnikom - tworzyliśmy świetną grupę, musicie to przyznać.

OBCHODY 35-LECIA
MŁODZIEŻOWEGO OŚRODKA WYCHOWAWCZEGO




GALERIA

Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w Podgłębokiem jest placówką z wieloletnią historią i tradycjami. Co pięć lat uroczyście obchodzone są jubileusze, w obecnym roku 2009: 35 – lecie istnienia Ośrodka, założonego w 1974 roku jako Państwowy Zakład Wychowawczy w Głębokiem. Jubileusz świętowaliśmy w sposób szczególny w dniach 05-06 czerwca 2009 r., ale przygotowania zostały rozpoczęte o wiele wcześniej. Szły one w bardzo różnych kierunkach, w aspekcie pogłębionych rozważań nad sensem działań wychowawczych w odniesieniu do ogólnoludzkich wartości, jak też w aspekcie opracowań teoretycznych w odniesieniu do działalności i historii Ośrodka. W pierwszym nurcie w poczet obchodów 35-lecia wpisały się takie inicjatywy, jak:

Panele dyskusyjne poświęcone idei resocjalizacji w samej placówce oraz w skupiającym głównie pracowników Ośrodka Stowarzyszeniu „MOW”.

Zjazd dyrektorów placówek specjalnych województwa lubelskiego poświęcony zagadnieniom edukacji i wychowania dzieci i młodzieży specjalnych potrzeb.

Wystawiona przez pracowników sztuka teatralna pt. „Ukrzyżowanie” na podstawie utworów I. Czmudy w reżyserii A. Sokolnickiego.

Zwieńczeniem inicjatyw tegoż nurtu był referat okolicznościowy przygotowany i wygłoszony przez Dyrektor Ośrodka panią Marię Radko podczas obchodów jubileuszu. Referat dotyczył specyfiki współczesnej pracy resocjalizacyjnej w odniesieniu do takich wartości, jak odwaga, pokora i wolność.

Efektem prac skupiających się na zaprezentowaniu działalności i historii Ośrodka było:

Opracowanie przez grupę pracowników pamiątkowych folderów na temat placówki – w wersji dla wychowanek, dla rodziców i gości. Wspólnym wysiłkiem powstały także przydatne zakładki, zawierające logo MOW oraz informacje o jubileuszu. Wypracowane materiały w pięknej szacie graficznej stanowiły pamiątkę i upominek dla wszystkich uczestników czerwcowych uroczystości.

Przygotowanie dekoracji, w tym szczególnie tablic informacyjnych oraz upamiętniających pracowników i absolwentki.

Zebranie informacji stanowiących rys historyczny na temat faktów, wydarzeń, szczególnie cennych, interesujących bądź unikatowych form działalności Ośrodka w przeciągu 35 lat istnienia.

Impresja związana tematycznie z tym opracowaniem przedstawiona była podczas obchodów w formie prezentacji z wykorzystaniem tablicy interaktywnej.

Przedłużeniem zaś inicjatywy stanie się przygotowywana praca o charakterze monograficznym, a zarazem kronikarskim, której wydanie przewidywane jest na jesieni 2009 r.

Dniem najważniejszym dla obchodów był piątek, piąty czerwca 2009 r.

Licznie przybyli znakomici goście, wśród nich:

  • Ks. Mieczysław Puzewicz
  • Ks. Tadeusz Liminowicz
  • Ks. Jan Słoma
  • Ks. Adam Sołtysiak
  • p. Olga Gilewicz - Starszy Wizytator Kuratorium Oświaty w Lublinie
  • p. Anna Adamska – przedstawiciel Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Lublinie
  • p. Irena Dwórnik-Kacperska – Rzecznik Praw Dziecka
  • p. Adam Niwiński – Starosta Łęczyński
  • p. Andrzej Dyczewski – Wicestarosta Łęczyński
  • p. Stanisław Adamczyk – Naczelnik Wydziału Edukacji Starostwa Powiatowego w Łęcznej
  • p. Jan Baczyński vel Mróz - Wójt Gminy Cyców
  • p. Zbigniew Rutkowski – Radny Gminy Cyców

Liczną grupę wśród gości stanowili dyrektorzy zaprzyjaźnionych placówek i szkół:

  • p. Agnieszka Linca – dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Łęcznej
  • p. Dorota Makara – dyrektor Zespołu Szkół im. Króla Kazimierza Jagiellończyka
  • p. Dariusz Szafranek - dyrektor Zespołu Szkół Nr 2 im. S. Bolivara w Milejowie
  • p. Arkadiusz Marucha - dyrektor Zespołu Szkół w Ludwinie

Wyróżnić należy również osoby należące do emerytowanej kadry kierowniczej placówki:

  • p. Janusz Partyka
  • p. Henryk Góral
  • p. Józef Majewski
  • p. Kazimierz Matys

Nie zabrakło byłych pracowników, jak i osób, które przez lata stanowiły cel i sens istnienia placówki, czyli byłych wychowanek, absolwentek Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego. Przyjechały licznie, nierzadko z końca Polski, z rodzinami, pełne wspomnień, łez, wzruszeń, pełne wdzięczności. Obchody jubileuszu rozpoczęły się uroczystą Mszą Świętą koncelebrowaną, w oprawie której uczestniczyły obecne wychowanki, pracownicy oraz ksiądz Tadeusz Liminowicz wraz z zaprzyjaźnionymi Wolontariuszami z Lubelskiego Centrum Duszpasterstwa Młodzieży i Kościoła pod wezwaniem Ducha Świętego w Lublinie. Ołtarz przystrajały związane ze Świętem Zesłania Ducha Świętego zielone brzozy. Wzruszeniem napełniło wszystkich czytane słowo, błogosławieństwo, modlitwa o dary Ducha Świętego dla wychowanek i pracowników oraz wspólnie odśpiewana na zakończenie jednocząca wszystkich „Barka”. Część oficjalną stanowiły, wspomniane wcześniej, prezentacja multimedialna związana tematycznie z historią placówki oraz referat okolicznościowy wygłoszony przez Dyrektor Ośrodka panią Marię Radko. Część ta została uświetniona przez spektakl poetycko-muzyczny pt. „Śpieszmy się...” W przepełnionym liryzmem spektaklu, osnutym na ponadczasowym temacie miłości, wzięły udział zarówno wychowanki, jak i pracownicy. Zauroczył i uwiódł zebranych klimat małej, przytulnej kawiarenki wytworzony na korytarzu szkolnym, dzięki pieczołowicie zgromadzonym rekwizytom, grze świateł, nastrojowej muzyce i wspaniałej grze aktorskiej młodych i starszych artystów. Goście, zabierający głos na koniec części oficjalnej, nie szczędzili serdecznych słów uznania, padały podziękowania, na ręce Pani Dyrektor zostały przekazane listy gratulacyjne m.in. od Lubelskiego Kuratora Oświaty, Prezesa Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Lubelskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Lublinie, Starosty Łęczyńskiego oraz Dyrektorów zaprzyjaźnionych szkół. W odświętnym nastroju wszyscy udali się na uroczysty obiad. Po posiłku można było podziwiać owoce wielomiesięcznych przygotowań oraz efekty wieloletniej pracy w przygotowanej Galerii, w której zgromadzone zostały przykładowe prace dziewcząt zachwycające bogactwem i różnorodnością formy, materiału, techniki, jak i kunsztem oraz starannością wykonania. W Sali przeznaczonej na Galerię można było również obejrzeć pamiątkowe kroniki. Aby umilić czas wspomnień zorganizowano serwis kawowy, na pięknie zastawionych stołach przygotowany został słodki poczęstunek. Nadeszły wreszcie wyczekiwane chwile prywatnych spotkań z wychowankami. Z niepokojem my, pracownicy, pytaliśmy: „Co słychać? Jak sobie radzisz?” I otrzymywaliśmy krzepiące słowa odpowiedzi: „Wychowuję dziecko.” „Zrobiłam maturę.” „Skończyłam studia” „Mam wspaniałą rodzinę”. Najczęściej jednak dziewczęta – dziś dorosłe, samodzielne kobiety, mówiły, że tęsknią, że wspominają, że chciałyby... do nas wrócić. Nie brakło też wesołych opowieści. Zostały one wykorzystane w części kabaretowej. Dopisywały wszystkim dobre humory, wytworzyła się rodzinna atmosfera. We wspólną zabawę, śpiewanie piosenek, w tym również karaoke zaangażowali się pracownicy, obecne i byłe wychowanki. Na kolacji przy ognisku zgromadzili się emerytowani pracownicy, absolwentki pozostające na nocleg oraz społeczność placówki. Znikła bariera lat, umykał czas, dłużyły się snute przy ogniu opowieści pełne wspomnień sprzed dziesięciu, dwudziestu, trzydziestu lat... W nich wszystkich Ośrodek zajmował ważne miejsce, przekonywał nas, pracowników, że naprawdę jest potrzebny – dzięki niemu dziewczęta ukończyły szkołę, podjęły pracę, życiowe obowiązki, zmieniły swoje życie na lepsze. Opowieściom tym chętnie i z zainteresowaniem przysłuchiwały się obecne wychowanki. Dla nich takie spotkanie miało wielkie znaczenie, nie do przecenienia wręcz pod względem wychowawczym – usłyszały świadectwo wsparte życiowym doświadczeniem ich starszych koleżanek. Padły słowa, którym nie mogły zaprzeczyć, ani ich podważyć, zobaczyły przykłady i otrzymały przekaz, że warto, że można, że należy.... Niektóre z wychowanek już wówczas, pod wpływem wzruszenia, składały deklaracje, że wykorzystają szansę, jaką daje im Ośrodek.

 


17.06.2009 r. wieczór w Stadninie koni „Lansada” w gospodarstwie agroturystycznym Cyganówka w Wólce Cycowskiej był podsumowaniem rocznej współpracy z Wolontariuszami. Był czas na naukę jazdy konno, przejażdżkę wozem, było wiele zabaw, ognisko i podziękowania czas na wspomnienia i pożegnania.

W takim gronie już się nie spotkamy….

 

Dnia 16 czerwca 2009 roku wystąpił na stołówce internatu zespół „Amarant”, tworzony przez młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w Cycowie.

Zespół zaprezentował muzykę rockową z przekazem treści chrześcijańskich, była to dawka muzyki Dobra a teksty utworów skłaniały do refleksji nad życiem, mocny akcent rytmiczny sprawił, że bawiła się cała społeczność internatu.

XIX PRZEGLĄD MAŁYCH FORM TEATRALNYCH

Warszawa 02.04-04.04.2009 r.

 

Zobacz galerię

Już po raz dziewiętnasty MOW na Strażackiej, gościł zaprzyjaźnione ośrodki z całej Polski na spotkaniach teatralnych. I jak co roku, pierwszy dzień stanowiły zmagania z repertuarem obowiązkowym. Były to ,,Straszne bajki” - M. Strzałkowskiej. Niestety, sama poetka nie mogła przybyć na spotkanie ale przysłała bardzo serdeczny list, który podczas otwarcia przeglądu odczytano.

Jak zwykle przedstawieniom przyglądało się jury, złożone z zaproszonych gości. Po zmaganiach obowiązkowych, obiedzie i krótkim wypoczynku, odbyły się warsztaty teatralne prowadzone przez panie: Małgosię i Jadzię. Uczestnicy podczas warsztatów nieźle się bawili. O godzinie 1800 byliśmy już gotowi na wyjazd do Teatru Roma. Organizatorzy sprawili nam ogromną niespodziankę - mieliśmy obejrzeć ,,Upiora w operze”.

Sytuacja zrobiła się dramatyczna gdy zamówiony autokar się nie zjawiał. Wreszcie jest! Jedziemy do teatru jak najszybciej tylko można. Na trzy minuty przed spektaklem jesteśmy w teatrze, szukamy miejsc - uff... zdążyliśmy. Po obejrzeniu musicalu, wszyscy są zauroczeni, zachwyceni....szczególnie zaś dziewczęta.

Następny dzień - spektakle dowolne. Przedstawienia są nagradzane oklaskami przez publiczność. Jurorzy skrzętnie wszystko notują. Jutro omówienie spektakli z instruktorami. Po obiedzie warsztaty taneczne. Uczymy się nowych tańców. Jest przy tym sporo zabawy, dużo śmiechu i konstruktywnych działań. Wieczorem - karaoke. Może tu objawi się talent muzyczny (geniusz).

Nadchodzi sobota. Czas podsumowań, rozdania nagród, dyplomów, pożegnań.

 

Do spotkania za rok!
XX Przegląd Małych Form Teatralnych przed nami.

PS.

Na Strażackiej gościły następujące zespoły: Łódź, Podgłębokie, Cerekwica, Jędrusie, Placówka z Brożka, gościnnie grupa z Marek, i cztery grupy teatralne ze Strażackiej. Nasza ekipa otrzymała wiele wyróżnień indywidualnych i zespołowych: za kreacje aktorskie, grę zespołową, choreografię oraz za świetnie wykonany plakat. W skład grupy wchodziło sześć dziewcząt oraz dwóch opiekunów.

Prezentowane przez nas przedstawienia to:

,,Czy boimy się straszydeł?” na podstawie wierszy M. Strzałkowskiej

OBSADA:

  • P. profesor – Monika Ch.

  • Uczennica – Barbara C.

  • Potwór – Justyna Z.

  • Poczwara – Natalia W.

  • Opowiadacz I – Katarzyna B.

  • Opowiadacz II – Anna S.

,,Strach Czerwonego Kapturka”

OBSADA:

  • Mama – Justyna Z.

  • Czerwony Kapturek – Monika Ch.

  • Babcia – Katarzyna B.

  • Gajowa – Anna S.

  • Techniczna I – Barbara C.

  • Techniczna II – Natalia W.

  • Wilk – Karol G.i ,,gościnnie”

Adam Sokolnicki